گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
چکیده
هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی و تحلیل تجارب زیستهی معلمان دورهی ابتدایی در زمینهی کاربرد روش یادگیری مشارکتی در فضای کلاس درس است. این روش که بر تعامل، مشارکت فعال و همکاری میان دانشآموزان تمرکز دارد، میتواند نقشی موثر در ارتقای کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری ایفا کند. پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش پدیدارشناسی صورت گرفته است. جامعهی آماری شامل کلیهی معلمان ابتدایی شهرستان شبستر در سال تحصیلی ۱۴۰۱–۱۴۰۲ بود. از این میان، ۱۲ نفر با روش نمونهگیری هدفمند و رعایت اصل اشباع نظری انتخاب شدند. گردآوری دادهها از طریق مصاحبههای عمیق و نیمهساختاریافته انجام شد و تحلیلها براساس الگوی پدیدارشناسی اسمیت (۱۹۹۵) صورت گرفت. یافتهها در قالب شش مضمون اصلی شامل ارتباط و تعامل موثر، توسعهی فردی و اجتماعی، نقش معلم، نقش دانشآموز، یادگیری فعال و پویا، و گروهبندی، به همراه ۱۵ مضمون فرعی دستهبندی شدند. نتایج نشاندهندهی ظرفیت بالای یادگیری مشارکتی در ارتقای تجربهی آموزشی و رشد مهارتهای اجتماعی و شناختی دانشآموزان هستند.
)