تأثیر آموزش مبتنی بر تاریخ ریاضیات و داستان‌سرایی بر عملکرد تحصیلی ریاضی دانش‌آموزان پایه هشتم

آموزش ریاضیات اغلب با چالش درک انتزاعی مفاهیم و یادگیری ابزاری روبرو است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر یک رویکرد آموزشی مبتنی‌بر تاریخ و داستان‌سرایی بر عملکرد تحصیلی و واکنش‌های کلاسی دانش‌آموزان انجام شد تا راهکاری برای ارتقای معنادار کردن یادگیری ارائه دهد. این مطالعه با روش تحقیق ترکیبی و در قالب یک طرح شبه‌آزمایشی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ اجرا گردید. نمونه در‌دسترس شامل ۴۰ دانش‌آموز پسر پایه هشتم از دو مدرسه در شهرستان سوادکوه بود که به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش (۲۲ نفر) و کنترل (۱۸ نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه، آموزش مبتنی‌بر تاریخ دریافت کرد، درحالی‌که گروه کنترل به شیوه سنتی آموزش دید. داده‌های کمی از طریق نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون در ترم دوم و داده‌های کیفی از طریق مشاهده کلاسی جمع‌آوری و به ترتیب با آزمون تحلیل کوواریانس و تحلیل مضمون تحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که مداخله آموزشی تأثیری مثبت و معنادار بر عملکرد تحصیلی گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل داشته است. تحلیل داده‌های کیفی نیز واکنش بسیار مثبت دانش‌آموزان را آشکار ساخت که در چهار مضمون اصلی قابل دسته‌بندی بود: شکستن قالب ذهنی سنتی و افزایش کنجکاوی، افزایش چشمگیر مشارکت و تعامل کلاسی، انسانی‌سازی ریاضیات و کاهش ترس از اشتباه و پیوند مفاهیم با کاربردهای واقعی. در‌مجموع، یافته‌ها نشان داد که تلفیق تاریخ و داستان، راهبردی مؤثر برای بهبود معنادار عملکرد تحصیلی است.